رودها در جاري شدن و علف ها در سبز شدن معني پيدا مي کنند

کوهها با قله ها و دريا ها با موج ها زندگي پيدا مي کنند

و انسانها و همه ي انسانها با عشق و فقط با عشق

پس بار خدايا بر من رحم کن بر من که مي دلنم ناتوانم از عشق رحم کن

باشد که خانه اي نداشته باشم باشد که لباس فاخري بر تن نداشته باشم باشد که حتي دست و پايي نداشته باشم

ولي هرگز نباشد که در قلبم عشق نباشد و هرگز نباشد

... وخداوند عشق را آفريد

نميدونيد چه حاليه...

وقتي قراره

تاوان نامردي بقيه رو

 ما پس بديم

جور هرچي بي معرفتي

 ما بکشيم

نميدونيد چه حاليه...

دوستت دارم مادر

 دوستت دارم پدر

خدايا پدر و مادرمان رو براي ما حفظ کن.... آمين  

ميروي با اشک حسرت ديده ام را تر کني            

  ميروي تا با نبودن عشق را پرپر کني

آن همه گفتي نگاهم با نگاهت زنده است                         

   من نباشم ميتواني روزها را سر کني؟

در نبودت گريه کردم آينه احساس کرد                 

     آينه شو گريه ام را حس کني ،باور کني

سبز در عشقت شدم ،کم کم تو دانستي ولي                      

   عاقبت ميخواستي در قلب من خنجر کني

بعد تو در سينه نامت ميشود يک خاطره                            

  کاش ميشد قصه عشق مرا باور کني